İki Kör
Bir kör tanıyıram, gözü körse de özü kör değil. Bazan gam odunda kavrulursa da, Aklına, hissine o, nankör değil. Geceli gündüzlü yazır, okuyur. Akımın gözüyle o görür, duyur.
Ancak… biri de var… kör değilse de gözü görmeyir. Dostu göz önünde öldürülse de “görmedim” deyir…
Yahşıya ortaktır, yamanı görmür, O saata bakır, zamanı görmür, Fikrini, hissini ucadan demez, Bazan gördüğünü görmek istemez.
Gözleri görmeyen kör değil hele, Görmek isteyen kördür, deyerdim. Böyle mugevvaya, böyle cahile Hayatın özü de kördür deyerdim.